روش جذبی نوعی فناوری نمک زدایی است که از فرآیند جذب برای حذف نمک و سایر ناخالصی ها از آب دریا یا آب شور استفاده می کند و آن را به آب شیرین تبدیل می کند. جذب فرآیندی است که در آن مولکول ها یا ذرات، جذب سطح یک ماده جامد( جاذب) می شود و به آن می چسبند. در یک سیستم نمک‌زدایی جذبی، آب دریا ابتدا از طریق یک فیلتر پیش تصفیه پمپ می‌شود تا ذرات بزرگ و جامدات معلق حذف شوند. سپس آب دریا تصفیه شده از روی یک ماده جاذب عبور داده می شود که نمک و سایر ناخالصی ها را از آب جذب می کند. ماده جاذب معمولاً یک جامد متخلخل مانند سیلیکاژل، زئولیت یا کربن فعال است .فرآیند جذب، گرما را آزاد می‌کند، که سپس برای تامین انرژی یک چرخه تبرید برای خنک کردن مواد جاذب و متراکم کردن بخار آب تازه تولید شده در طول فرآیند نمک‌زدایی استفاده می‌شود. سپس آب شیرین جمع‌آوری می‌شود و مواد جاذب با استفاده از یک منبع گرما، مانند انرژی خورشیدی یا گرمای هدر رفته، بازسازی می‌شوند.روش جذبی دارای مزایای متعددی نسبت به سایر فناوری‌های نمک‌زدایی است، مانند مصرف کم انرژی، استفاده از منابع انرژی تجدیدپذیر و توانایی کار با منابع گرمایی با درجه پایین. با این حال، محدودیت هایی، از جمله راندمان کمتر در مقایسه با سایر روش های نمک زدایی و هزینه های سرمایه ای بالاتر نیز دارد.